Data: 17.12.2020 r. (czwartek)
Temat kompleksowy: Wesołych Świąt.
Temat dnia: Świąteczna pastorałka.
1. Zestaw ćwiczeń porannych nr 8:
– „Gwiazdka” – zabawa orientacyjno-porządkowa. Dzieci otrzymują butelki. Swobodnie poruszają się po sali. Na sygnał i hasło R.: Gwiazdka! – zatrzymują się w miejscu, we wspięciu na palcach unoszą rękę z butelką i machają nią. Przy powtórzeniu następuje zmiana ręki.
– „Owieczki i pasterze” – zabawa z elementem czworakowania. R. dzieli dzieci/domowników na dwa zespoły: pasterzy i owieczki. Dzieci-pasterze otrzymują 2 butelki i uderzają nimi o siebie, naśladując dzwoneczki. Dzieci-owieczki na czworakach idą za pasterzami. Na sygnał i hasło R. dzieci zamieniają się rolami. – „Kolędnicy – muzycy” – zabawa bieżna. Dzieci otrzymują butelki. Poruszają się z nimi swo bodnie po sali. Na sygnał i hasło R.: Kolędnicy – muzycy! – dzieci zatrzymują się i naśladują grę z wykorzystaniem butelki jako instrumentu (skrzypce, fujarka, gitara, puzon itp. – według pomysłów dzieci). – „Aniołki” – zabawa z wymachem rąk. R. wyznacza dziecko-aniołka, daje mu do ręki butelkę i wskazuje miejsce, z którego będzie się przyglądało dzieciom. Pozostałe dzieci/domownicy swobodnie poruszają się po pokoju. Na sygnał i hasło R.: Aniołki! – dzieci zatrzymują się, stoją w jednym miejscu. W tym czasie dziecko-anioł maszeruje między pozostałymi dziećmi i butelką dotyka je. Kogo dotknie, ten kładzie się na podłodze i rękoma oraz nogami wykonuje wymachy na boki, naśladując popularnego aniołka (niektórzy mówią: orzełka). – Ćwiczenie uspokajające – marsz z butelkami na głowie tak, by nie spadły.
2. „Świąteczne zagadki słuchowe” – zabawa ćwicząca spostrzegawczość; rozpoznawanie brzmienia instrumentów.
Dzieci podają nazwy instrumentów, określają sposób wydobywania dźwięku.
https://www.youtube.com/watch?v=MadTiSUv4Jo
3. Pastuszek bosy” – słuchanie pastorałki; zabawy muzyczno-ruchowe przy melodii.
R. prezentuje pastorałkę, informuje, że to pastorałka, czyli piosenka ludowa o tematyce świątecznej, pochodzi od słowa pasterz, czyli opiekun zwierząt. Kolęda zaś to pieśń religijna, śpiewana w kościołach. R. omawia treść pastorałki, pyta: Jaki był pastuszek? Na czym grał? Co robił? Gdzie spał? Kto obudził pastuszka? Co powiedzieli aniołowie? Jakie miał nóżki? Co mu dał anioł? Co zrobił pastuszek? itp. R. jeszcze raz prezentuje pastorałkę, dzieci określają nastrój, tempo, dynamikę. R. proponuje zabawę w echo: recytuje z gestodźwiękami fragmenty tekstu pastorałki, dzieci powtarzają. R. wyznacza rolę anioła, pasterzy, zwierząt i próbują odegrać scenkę z pastorałki podczas jej grania. Następnie dzieci próbują śpiewać pastorałkę.
https://www.youtube.com/watch?v=lhE1jT2F3Sw
Pastuszek bosy
Był pastuszek bosy, na fujarce grał,
w górach pasał owce i w szałasie spał.
Nagle aniołowie z nieba w bieli przyfrunęli,
obudzili go gdy spał, gdy spał.
Obudzili go gdy spał, gdy spał.
Dziś do Betlejem trzeba nocą iść,
bo narodzenia czas wypełnił dni,
tam gdzie stajenka razem z bydlątkami
leży dzieciąteczko i na sianku śpi.
Świat na to czekał wiele już lat
i narodzenia dziś wita czas,
biegnij, pastuszku, jasną drogą, niebo płonie,
na niebie pierwszej gwiazdy blask,
na niebie pierwszej gwiazdy blask.
4. „Świąteczne dzwony” – zabawa ruchowa z elementem czworakowania.
R. prezentuje dzwoneczek i jego dźwięk, a także talerz perkusyjny i pałeczkę oraz dźwięk wydobywany po uderzeniu pałeczką w talerz. Można zastąpić instrumenty, innymi dostępnymi w domu. Rozpoczyna zabawę: dźwięki wydobywane z dzwoneczka – dzieci naśladują owce, które pasą się na łące (chodzą na czworakach); podczas uderzania w talerz perkusyjny – dzieci zamieniają się w anioły – kładą się na podłodze, na leżąco wykonują wymachy ramion i nóg na boki, tzw. aniołki lub orzełki.
– „Jak pomogę rodzicom przygotować święta?” – zabawa orientacyjno-porządkowa. Dzieci poruszają się w rytm tamburynu lub melodii: biegiem, w podskokach lub marszem. Podczas przerwy w muzyce zatrzymują się i ruchem, gestem naśladują prace domowe, w których pomogą rodzicom przed świętami. R. za każdym razem może zapytać swoje dzieci, w czym chciałyby pomóc swoim rodzicom.
– „Okna” – ćwiczenie uruchamiające duże grupy mięśniowe. R. rozdaje dzieciom kocyki. Przedszkolaki siadają na kocach w siadzie skrzyżnym, ręce ułożone na kolanach. Na zapowiedź R.: Myjemy okna! – dzieci unoszą ramiona i wykonują skłony boczne na przemian w lewą i prawą stronę. Po chwili opuszczają ręce na kolana, wracają do pozycji wyjściowej. Ćwiczenie powtarzamy kilka razy.
– „Agata nogą zamiata” – ćwiczenie wzmacniające mięśnie nóg. Każde dziecko stoi jedną nogą na złożonym kocyku. Przedszkolaki ślizgają się po podłodze. Noga z przodu jedzie na kocyku, noga z tyłu odpycha od podłoża. Ćwiczenie wykonujemy na zmianę raz prawą, raz lewą nogą.
– „Myjemy podłogę” – zabawa na czworakach. Przedszkolaki układają dłonie na kocykach i naśladują mycie podłogi. Poruszają się za kocykami w pozycji na czworakach. Po chwili następuje zmiana. Dłonie położone na podłodze, dzieci w pozycji przysiadu podpartego, stopy na kocyku. Ćwiczący odsuwają nogi jak najdalej w tył, a następnie przysuwają. Wracają do pozycji wyjściowej. Zadanie powtarzamy 3–5 razy.
– „Wałkujemy ciasto” – ćwiczenie kształtujące mięśnie tułowia. Dzieci zwijają kocyki w wałeczki i wykonują siad klęczny. Chwytają wałeczek rękami za dwa końce jak wałek do ciasta. Odsuwają wałek w przód aż do pozycji niskiej Klappa (klęku podpartego), a następnie przysuwają go. Ćwiczenie powtarzają kilka razy. Następnie dzieci w siadzie skulnym podpartym kładą stopy na wałeczku. Odsuwają kocyk do pozycji siadu prostego i przysuwają z powrotem. Ćwiczenie powtarzają kilka razy.
– „Stolik” – wzmocnienie mięśni ściągających łopatki. Przedszkolaki siadają w siadzie skulnym na złożonym kocyku, ręce oparte z tyłu na podłodze. Na hasło: Stolik! unoszą biodra w górę do podporu tyłem. Po chwili wracają do pozycji wyjściowej. Zabawę powtarzamy kilka razy.
– „Kokardy na choinkę” – ćwiczenie przeciw płaskostopiu. Dzieci stoją na podłodze przed rozłożonymi kocykami. Na zapowiedź R.: Kokardy na choinkę! Przedszkolaki, kurcząc i prostując na przemian palce stóp, ściągają kocyki pod stopy, tworząc ozdobne kokardy na choinkę. R. zwraca uwagę, aby dzieci nie odrywały pięt od podłogi. Zadanie powtarzamy 4–6 razy.
– „Taniec radości” – ćwiczenie uruchamiające duże grupy mięśniowe. Dzieci stoją w niewielkim rozkroku na złożonych kocykach. Wykonują dynamiczne skręty tułowia w prawo i w lewo, kolana lekko ugięte.
– Marsz ze złożonymi kocykami dookoła pokoju. Dzieci odkładają kocyki na wyznaczone miejsce.
Dzieci ustalają znaczenie obrazków w grze, np. owieczka – naśladowanie głosu owcy, diabeł – naśladowanie straszenia, kuszenia, fujarka – zaśpiewanie kolędy lub pastorałki, anioł - dowolny taniec.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz